« Önceki |

21/8/2009

KÖYÜMÜN GÜZELLERİ

Toprak kokar elleri,
Şeker gibi dilleri.
Sanki bahar gülleri,
Köyümün güzelleri.

İnce,uzun boyludur,
Nazik,kibar huyludur.
Hepsi birer soyludur,
Köyümün güzelleri.

Erince erk yaşına,
Sürme çeker kaşına.
Eşarp bağlar başına,
Köyümün güzelleri.

Her günü geçer kırda.
Hayvan bakar ahırda.
Ne söylersen o orda.
Köyümün güzelleri.

Evde hamur yoğurur,
Yetmez çocuk doğurur.
Onurunu hep korur,
Köyümün güzelleri.

Edep,erkan bilirler,
Öyle arsız değiller.
Söylesin bütün diller,
Köyümün güzelleri.

Aklım şaştı bu işe,
Hayır vardır gidişte.
Övgü denen bu işte,
Köyümün güzelleri.

19.08.2009
Erman Ulusoy
Kırklareli

15/8/2009

NEREDEYSEN ÇIK GEL ARTIK

Yollarını gözler iken,
Aklar doldu siyah saça.
İsmini her zikredişte,
Kan bulaşır akan yaşa.

Taşımıyor artık beden,
Yorgun düştü yollarında.
Gözüm açık gidecek bak,
Can vermezsem kollarında.

Aylar döndü senelere,
Törpülenip ömür bitti.
Göremedim son bir kere,
Artık gençlik elden gitti.

Hekim gelse bilmez çare,
Derinlerden kanar yaram.
Yürek oldu,pare pare,
Sensiz yaşam bana haram.

Hasretliğin dayanılmaz,
Acılarım,sızım sızım.
Neredeysen çık gel artık,
Bekliyorum vefasızım.

13.08.2009
Erman Ulusoy
Kırklareli

31/7/2009

GÜLDÜRSENE SON KERE...

Ne o eski neşem var,
Ne de kaldı eski tat.
Perişan etti yıllar,
Düşürdü beni bîtap.

Bitmeyecek sanırdım,
Çok uzundu seneler.
Hepsi bir hayâl oldu,
Hani şimdi nerdeler?

Kıymetini bilmeden,
Geçirdim bunca yılı.
Emanetmiş bu beden,
Nefes bile sayılı.

Eksiliyor sayfalar,
Ömrümün defterinden.
Artık ne fayda sağlar,
Kaçış yok ki elinden.

Yürürken adım adım,
O meçhul denen yere.
Ne olursun be kader,
Güldürsene son kere...

29.07.2009
Erman Ulusoy
Kırklareli

18/6/2009

MÜMKÜN DEĞİL YENİDEN YAŞAMAK O GÜNLERİ

Mazimdeki günleri,
Ne zaman hatırlasam.
Acılarım debreşir,
Derinden kanar yaram.

Mümkün değil yeniden,
Yaşamak o günleri.
Seneler ket vurdu hep,
Aşamam engelleri.

Acı,tatlı anılar,
Artık hayâl kaldılar.
Gelip geçen şu yıllar,
Benden çok şey aldılar.

Kapanıyor yavaşça,
Hayatımın perdesi.
Vereceğim gün yakın,
Aldığım son nefesi.

Yürürken,adım adım,
O meçhul sonsuzluğa,
Söylenecek tek söz var,
Yaşam sana elveda.

18.06.2009
Erman Ulusoy
Kırklareli

3/6/2009

NASIL DAYANIRIM,HASRETLİĞİNE

Nazar değer diye güzelliğine,
Seni sakınırken,gözümden bile.
Gelin olup gittin başka birine.
Nasıl dayanırım,hasretliğine.

Aşkın odu ile sinem yakarsın.
Koluna bir başka birin takarsın.
Karşımda durupta melül bakarsın.
Nasıl dayanırım,hasretliğine.

Leyla Mecnun'unu çölde gezdirir.
Şirin Ferhat'ına dağlar deldirtir.
Senin aşkın beni,bil ki delirtir.
Nasıl dayanırım,hasretliğine.

Aşk şerbeti acı,birden içilmez.
Anadan geçilir,yârdan geçilmez.
Aşıklara kolay kefen biçilmez.
Nasıl dayanırım,hasretliğine.

Ecel gelse sormaz zaten hâlimi.
Sen de kırdın benim en son dalımı.
Nerden sevdim senin gibi zalimi.
Nasıl dayanırım,hasretliğine.

Bir sevda yiğidi dize getirir.
Nazar tutar ise göze getirir.
Erman kelâmını söze getirir.
Nasıl dayanırım,hasretliğine.

Erman Ulusoy
Kırklareli